Wat is een douane-entrepot?
Een douane-entrepot (bonded warehouse) is een plaats waar goederen die niet in het vrije verkeer zijn gebracht onder douanetoezicht worden bewaard, zonder dat daarop invoerrechten of handelspolitieke maatregelen van toepassing zijn. Zolang de goederen in het entrepot liggen, ontstaan er geen invoerrechten; het recht ontstaat met de aangifte voor het in het vrije verkeer brengen. Volgens de Turkse Douanewet is de termijn waarbinnen goederen onder de regeling douane-entrepot mogen blijven in de regel onbeperkt.
Wat is het verschil tussen een openbaar en een particulier douane-entrepot?
Het verschil is wie het entrepot mag gebruiken. Artikel 94 van de Douanewet definieert openbare douane-entrepots als entrepots "die door iedereen kunnen worden gebruikt voor de opslag van goederen" en particuliere douane-entrepots als entrepots "die uitsluitend zijn ingericht voor de opslag van goederen die aan de exploitant van het entrepot toebehoren". Een openbaar entrepot is een dienstverlenend bedrijf; een particulier entrepot is bestemd voor de eigen goederen van de exploitant. Artikel 93 van de Wet maakt ook onderscheid tussen de exploitant en de gebruiker: de exploitant is de persoon die een douane-entrepot mag exploiteren, en de gebruiker is de persoon die de aangifte doet waarmee de goederen onder de entrepotregeling worden geplaatst.
Wat betekenen de entrepottypen A, B, C, D, E en F?
De typen worden onderscheiden naar wie de verantwoordelijkheid draagt en de voorraadadministratie bijhoudt. Artikel 329 van het Douanereglement bepaalt dat openbare entrepots van de typen A, B en F zijn en particuliere entrepots van de typen C, D en E. Bij type A houdt de exploitant de voorraadadministratie bij en is hij, als er goederen ontbreken van de goederen die in het entrepot zijn geplaatst, aansprakelijk voor de douanerechten. Bij type B ligt de verantwoordelijkheid bij de gebruiker, die de entrepotaangifte indient; de exploitant verhuurt slechts de accommodatie, en omdat er geen voorraadadministratie wordt bijgehouden, vormen de aangifte en de documenten de basis van de douanecontrole. Bij de typen C, D en E zijn de exploitant en de gebruiker dezelfde persoon. Type F wordt geëxploiteerd door de douane-administraties.
Hoe stelt de regeling douane-entrepot rechten uit?
Het uitstel komt voort uit het feit dat het recht ontstaat wanneer de goederen het entrepot verlaten, niet wanneer zij erin worden geplaatst. Goederen worden geplaatst zonder dat invoerrechten worden geheven, en omdat de termijn onbeperkt is, kan de invoer naar behoefte in delen plaatsvinden, wat de kasstroom vergemakkelijkt. De prijs is verplichting: de administratie kan een zekerheid verlangen, er worden registraties bijgehouden, en de rechten op goederen die ontbreken, worden afhankelijk van het type geïnd bij de exploitant of de gebruiker. Goederen kunnen het entrepot niet verlaten voordat de formaliteiten zijn voltooid en de douane-administratie toestemming heeft gegeven; de vrijgave zelf geschiedt door een aangifte voor het vrije verkeer (zie douaneafhandeling).
- Entrepotkosten en de kosten van het bewaren van de goederen zolang zij in het entrepot blijven, zijn niet opgenomen in de douanewaarde, mits zij afzonderlijk worden vermeld van de werkelijk betaalde of te betalen prijs (Douanewet, art. 104/1)
- Bij type D worden de rechten berekend tegen de tarieven en andere heffingselementen die gelden op de datum waarop de goederen onder de entrepotregeling zijn geplaatst, overeenkomstig het derde lid van artikel 104 van de Wet
Wat is het verschil tussen tijdelijke opslag en een douane-entrepot?
Tijdelijke opslag is een wachtstatus met een tijdslimiet, terwijl een douane-entrepot een douaneregeling is. Goederen die bij de douane zijn aangebracht, hebben de status van tijdelijk opgeslagen goederen totdat hun een door de douane goedgekeurde bestemming of gebruik wordt toegewezen. Op grond van artikel 46 van de Douanewet moeten deze formaliteiten worden voltooid binnen vijfenveertig dagen vanaf de datum waarop de summiere aangifte wordt ingediend voor goederen die over zee aankomen, en binnen twintig dagen voor goederen die via een andere vervoerswijze aankomen, bijvoorbeeld via wegtransport of door de lucht. Goederen waarvoor binnen deze termijn geen formaliteiten zijn gestart, komen in het liquidatieproces terecht. In een douane-entrepot is er geen tijdslimiet; de status berust op een aangifte.
Wat is het verschil tussen een douane-entrepot en een vrije zone?
Beide stellen rechten uit, maar een vrije zone is een groter gebied. Artikel 152 van de Douanewet definieert vrije zones als plaatsen die, hoewel zij deel uitmaken van het Turkse douanegebied, voor de toepassing van invoerrechten en handelspolitieke maatregelen als buiten dat gebied gelegen worden beschouwd. Toegang tot een douane-entrepot berust op een entrepotaangifte; in een vrije zone staan volgens artikel 153 van de Wet de grenzen en de in- en uitgangspunten onder toezicht van de douane-administraties, en moet een kopie van het vervoerdocument dat de goederen bij binnenkomst of uitgang moet vergezellen, aan de douane-administratie worden overgelegd of ter controle gereed worden gehouden. In een douane-entrepot zijn gebruikelijke behandelingen afhankelijk van de toestemming van de douane-administraties. De verblijfsduur is in beide in de regel onbeperkt.
Typen douane-entrepot volgens artikel 329 van het Douanereglement
| Type |
Openbaar / particulier |
Onderscheidend kenmerk |
| A |
Openbaar |
De exploitant houdt de voorraadadministratie bij; de exploitant is aansprakelijk voor de douanerechten op ontbrekende goederen |
| B |
Openbaar |
De verantwoordelijkheid ligt bij de gebruiker; de gebruiker dient de entrepotaangifte in en de exploitant verhuurt slechts de accommodatie |
| C |
Particulier |
Exploitant en gebruiker zijn dezelfde persoon; deze persoon is verantwoordelijk voor de in het entrepot geplaatste goederen |
| D |
Particulier |
Exploitant en gebruiker zijn dezelfde persoon; het derde lid van artikel 104 van de Wet is van toepassing |
| E |
Particulier |
De opslagplaats van de vergunninghouder wordt geacht een douane-entrepot te zijn; de regeling kan ook van toepassing zijn waar geen aparte opslagplaats bestaat |
| F |
Openbaar |
Wordt geëxploiteerd door de douane-administraties |
Veelgestelde vragen
Hoe lang mogen goederen in een douane-entrepot blijven?
Artikel 101 van de Douanewet beschouwt de termijn onder de entrepotregeling als onbeperkt. In gevallen die de douane-administraties noodzakelijk achten, kan echter een termijn worden vastgesteld waarbinnen aan de goederen een nieuwe door de douane goedgekeurde bestemming of gebruik moet worden toegewezen. Een onbeperkte termijn betekent niet dat de opslagkosten stoppen met oplopen.
Mogen goederen in een douane-entrepot worden bewerkt?
Slechts in beperkte mate. Op grond van artikel 102 van de Douanewet kunnen ingevoerde goederen de bij reglement vastgestelde gebruikelijke behandelingen ondergaan, met het doel ze te bewaren, hun uiterlijk of verhandelbare kwaliteit te verbeteren of ze voor te bereiden op distributie of wederverkoop, en deze behandelingen worden uitgevoerd met toestemming van de douane-administraties. Een douane-entrepot is geen productielocatie.
Neemt een douane-entrepot opslagkosten weg?
Nee. Een douane-entrepot stelt rechten uit, niet de opslagkosten; de exploitant factureert volgens zijn eigen tarief. Deze post staat los van de berekening van liggeld (demurrage) en detention van de vervoerder. Weeg bij de beslissing het kasstroomvoordeel van de uitgestelde rechten af tegen de opslagkosten die zich opstapelen.
Kan de termijn van tijdelijke opslag worden verlengd?
Artikel 46 van de Douanewet bepaalt dat de administratie, wanneer de omstandigheden dit vereisen, een kortere termijn kan vaststellen of verlenging van deze termijnen kan toestaan; een verlenging die verder gaat dan werkelijk nodig is, kan niet worden verleend. De veilige weg is de aangifte en de bijlagen klaar te hebben voordat het schip aankomt.