Wat is VGM (geverifieerde brutomassa)?
VGM (geverifieerde brutomassa, verified gross mass) is het totale gewicht van een geladen container, inclusief de lading, de verpakking, de pallets, het dunnage (stuwmateriaal) en het zekeringsmateriaal en de tarra van de container, geverifieerd volgens een van de twee in SOLAS gedefinieerde methoden. De aangifte wordt gedaan door de verlader. Sinds 1 juli 2016 wordt een volle container zonder geverifieerde brutomassa niet op het schip geladen.
Op welke regel is de VGM-verplichting gebaseerd?
De verplichting berust op Regel 2 van Hoofdstuk VI van het SOLAS-Verdrag. De wijziging werd door het Maritime Safety Committee van de International Maritime Organization (IMO) aangenomen bij resolutie MSC.380(94) en trad op 1 juli 2016 in werking. De details van de uitvoering staan in de richtsnoeren in circulaire MSC.1/Circ.1475. De regel behandelt het verstrekken van een geverifieerde brutomassa als voorwaarde voor het laden op het schip: de richtsnoeren bepalen dat een container niet op het schip mag worden geladen voordat de kapitein of zijn vertegenwoordiger en de vertegenwoordiger van de terminal deze waarde hebben verkregen. Het doel is stuwage- en stabiliteitsongevallen te voorkomen die door onjuist aangegeven gewichten worden veroorzaakt.
Wat zijn de twee verificatiemethoden?
SOLAS definieert twee methoden waarmee de verlader de geverifieerde brutomassa kan verkrijgen. Methode 1 is het wegen van de container als geheel nadat hij is gepakt en verzegeld. Methode 2 is het afzonderlijk wegen van alle colli en ladingstukken, inclusief pallets, dunnage en ander verpakkings- en zekeringsmateriaal, deze bij elkaar op te tellen en de tarra van de container bij het totaal op te tellen. De weegmethode die bij Methode 2 wordt gebruikt, moet zijn goedgekeurd door de bevoegde autoriteit van de Staat waar de container is gepakt en verzegeld.
- Originele verzegelde colli waarop de massa duidelijk en blijvend is aangebracht, hoeven niet opnieuw te worden gewogen
- Methode 2 is niet geschikt voor bulklading zoals schroot en niet in zakken verpakt graan; in die gevallen wordt Methode 1 gebruikt
- Als de container op een voertuig voor wegtransport wordt gewogen, worden de tarra van het voertuig en de trekker afgetrokken
Wie doet de VGM-aangifte en aan wie wordt zij gegeven?
De verlader doet de aangifte. De richtsnoeren definiëren de verlader als de persoon die op het cognossement, de zeevrachtbrief of een gelijkwaardig multimodaal vervoerdocument als verlader wordt genoemd, of op wiens naam of namens wie een vervoerovereenkomst met de vervoerder is gesloten. De waarde wordt in een verzenddocument opgegeven; het document kan deel uitmaken van de verzendinstructies of een afzonderlijke mededeling zijn, maar moet duidelijk aantonen dat het gewicht de geverifieerde brutomassa is en moet zijn ondertekend door een door de verlader gemachtigde persoon. De aangifte wordt tijdig aan de kapitein of zijn vertegenwoordiger en aan de vertegenwoordiger van de terminal doorgegeven, zodat zij kan worden gebruikt bij het opstellen van het stuwplan van het schip.
Waar worden de tarra en de maximale brutomassa afgelezen?
De eigen tarra van de container en zijn bindende maximale brutomassa staan op de container aangebracht. De op het deurblad geklinkerde CSC-plaat toont de maximale brutomassa, terwijl de tarra op de deur is geschilderd, en het is deze tarra die in de berekening van Methode 2 komt. De tarra is de massa van de lege container zonder enig ladingstuk, pallet, dunnage of zekeringsmateriaal erin. Er is nog een afzonderlijke grens: een container mag niet boven de op de CSC-plaat vermelde maximale brutomassa worden gepakt. Tarrawaarden uit catalogi zijn gemiddelden; de deur vóór het laden fotograferen voorkomt geschillen die later ontstaan.
Wat gebeurt er als de aangifte uitblijft of de weging niet klopt?
Een container wordt zonder geverifieerde brutomassa niet aan boord geaccepteerd. In dat geval bepalen de IMO-richtsnoeren dat de kapitein of zijn vertegenwoordiger en de vertegenwoordiger van de terminal namens de verlader de geverifieerde brutomassa van de container kunnen verkrijgen, en dat de kosten bij overeenkomst tussen de commerciële partijen worden gedeeld. Als de aangifte wordt overgeslagen, stopt het proces dus niet; het komt terug als kosten en vertraging. Bij tegenstrijdige cijfers is de benadering van de richtsnoeren duidelijk: de geverifieerde brutomassa die door weging op de terminal is verkregen, geldt als basis.
De twee door SOLAS gedefinieerde verificatiemethoden
| Criterium |
Methode 1 |
Methode 2 |
| Wat wordt gewogen |
De hele container nadat hij is gepakt en verzegeld |
Alle colli, ladingstukken, pallets, dunnage en zekeringsmateriaal |
| Hoe de tarra meetelt |
Zij is al in de weging inbegrepen |
De tarra van de container wordt afzonderlijk bij het totaal opgeteld |
| Goedkeuringsvoorwaarde |
Wegen met gekalibreerde en gecertificeerde apparatuur |
De methode is goedgekeurd door de bevoegde autoriteit van de Staat waar is gepakt |
| Geschikte lading |
Elke lading; de enige optie voor bulk- en schrootlading |
Verpakte lading die per stuk kan worden gewogen |
Veelgestelde vragen
Is VGM hetzelfde als het brutogewicht op de paklijst?
Nee. Het brutogewicht op de paklijst is het gewicht van de lading en haar verpakking; de VGM is dat plus de pallets, het dunnage, het zekeringsmateriaal en de tarra van de container zelf. Beide door elkaar halen leidt tot een aangifte die met de tarra van de container te laag uitkomt. VGM ontstaat alleen bij zeevervoer in containers.
Wie doet de VGM-aangifte voor LCL-lading?
De aangifteplicht berust bij de partij die in het vervoerdocument als verlader staat vermeld. Bij deellading (LCL) pakt de consolidator de container en doet hij daarom namens de container als geheel de aangifte van de geverifieerde brutomassa. De verantwoordelijkheid van de eigenaar van de zending is dan om het gewicht en de afmetingen van de eigen lading juist op te geven; een onjuiste opgave vertekent het totaal.
Vervangt een VGM-aangifte de douaneaangifte?
Nee, het zijn afzonderlijke processen. VGM is een verplichting op het gebied van scheepvaartveiligheid en de ontvangers ervan zijn de vervoerder en de terminal; de douaneaangifte betreft rechten en handelspolitieke maatregelen en haar ontvanger is de douaneadministratie (zie douaneafhandeling). De gewichtsgegevens in de twee aangiften moeten consistent zijn, maar de ene komt niet in de plaats van de andere.
Wat gebeurt er als de container zijn maximale brutomassa overschrijdt?
Een container die zijn maximale brutomassa overschrijdt, kan niet op het schip worden geladen; dit is een tweede plafond naast de VGM. Daarnaast kunnen de as- en maximale beladingslimieten op de weg een plafond stellen dat lager ligt dan het gewicht dat theoretisch in de container past.